بیمه درمانی در آلمان-چیزایی که دانشجوها باید بدونن

November 24, 2016  •  1 Comment

توی پنج سالی که در دویسبورگ زندگی می کنم حداقل سه بار پام به شکل حسابی و مبسوط به بیمارستان افتاده. امیدوام هیچ کسی این تجربه رو نداشته باشه. اما اگر در آلمان هستید و این تجربه رو داشتید یا قراره داشته باشید یه چیزهایی رو حتما باید بدونید.

در س اول بیمه:

اولا در باره نظام درمانی در آلمان اولین درس این هست که بیمه درمانی اینجا اجباری هست و مثل بیمه های درمانی دولتی در ایران طوری نوشته نشده که از هزینه های بیمارستان شونه خالی کنه. بیمه اینجا اجباری هست و نباید کسی تصور کنه که می تونه قانون رو دور بزنه. یادم هست یکی از دانشجوهای ایرانی اینجا وقتی ورود کرده بود کار پاره وقت دانشگاه داشت و بیمه دولتی ش از طریق صاحب کار انجام شده بود. بعد که مدت قراردادش تموم شد دیگه پی بیمه رو نگرفت و سرش به چیزهای دیگه مثل پیدا کردن پوزیشن و کار گرم شد. چند بار وقتی دیدمش بهش یادآوری کردم که به جای این بیمه دولتی گرون بیا و بیمه خصوصی بگیر. جوابی که بهم داد یک کم عجیب بود. چیزی در این مایه ها که هنوز که از حسابم چیزی کم نکرده و اینا. این نوع ساده لوحی و سر زیر برف کردن واقعا مشکلی رو حل نمی کنه. معلومه که بیمه از پولش نمی گذره و قانون حق داره شما رو بیمه شونده خودش قرار بده حتی اگه دیگه کار ندارید. به این دلیل ساده که بیمه در آلمان اجباری هست. همینطور هم شد. طفلک یه چیزی حدود 700 یورو بابت چندین ماه که کار نداشت اما بیمه بود داد. با بیمه خصوصی این پول نصف می شد. یادم هست که کلی عصبانی بود و بهم گفت یعنی چی. اصلا من شاید دلم نخواد بیمه بشم. این دیگه حرف خنده دار تری بود. یعنی برای سرپوش گذاشتن بر غفلت خودش داشت بیشتر نادونی رو به نمایش می ذاشت. اولین درس درباره نظام درمانی اینه عزیزم بیمه اینجا اجباری هست. هر چه فریاد داری بر دیوار بزن اما باید یه بیمه ای پیدا کنی.

دو نوع کلی از بیمه اینجا وجود داره. بیمه خصوصی بعضا از بیمه دولتی هم ارزون تره. من دقیقا مسائل حقوق این دو بیمه رو نمی دونم اما تجربه این پنج سال اینطوره:

بیمه درمانی دولتی: این بیمه در واقع یک نوع شرکت دولتی سهامی عام هست. یعنی بیمه گذار با بیمه شونده شراکت می کنه. شما اگه بیمه درمانی

 مثل آ.او.کا  AOK  یا تکنیکا  Techniker

دارید، در واقع شریک دولت در هزینه های درمانی هستید. من دو سال اول اقامتم در آلمان بیمه تکنیکا داشتم. تا سن زیر سی سال که بودم چیزی حدود 100 یورو می پرداختم و بعد از سی سالگی 140 یورو. البته نرخ این بیمه بستگی به درآمد بیمه شونده داره. من چون دانشجو بودم و درآمدی غیر از بورس تحصیلی نداشتم کمترین تعرفه رو داشتم. سه سال گذشته بیمه درمانی به درخواست موسسه ای که بهم بورس داده یک بیمه خصوصی هست. که درباره اش بعد توضیح می دم. بیمه دولتی یک خوبی هایی داشت. اولا اینکه شما به عنوان بیمار تنها می رید دکتر داخلی یا هاوس آرتز و یا با معرفی اون با متخصص ها قرار می ذارید و می رید و معاینه می شید. شما اصلا طرفی نیستید که رسید و قبض مالی دریافت می کنه. شما یک کارت بیمه خواهید داشت که هر جا می رید نشونش می دید. مثل کارت بانک. خود کلینیک و مراکز درمانی مستقیما با بیمه در ارتباط هستن و پولشون رو می گیرن. شما پولی در واقع همونجا پرداخت نمی کنید. برای خرید دارو تعرفه خرید دارو حداکثر پنج یورو هست و به این خاطر که بیمه درمانی دولتی هستید بقیه رو بیمه پرداخت می کنه. شما هر دارویی که بخواید پنج یورو می شه و داروخونه با بیمه بقیه رو حساب می کنه. به این ترتیب به شکل عملی مهمترین مزیت بیمه دولتی این هست که دردسر پست کردن و درگیر شدن با برگه های مراکز درمانی نداره. شما شیک می ری دکتر و شیک می ری داروخونه و پنج یورو می دی و همه چیز تموم. وقتی خدای نکرده گذرت بیفته به بیمارستان هم کارت بیمه رو نشون می دی و بابت بستری پولی پرداخت نمی کنی. اما روز سوم یک نامه می گیری و امضا می کنی که بابت هر شب موندن در بیمارستان 10 یورو باید بابت شراکت هزینه ها با بیمه بپردازی. من پرسیدم از بیمارستان و شنیدم که هزینه اشغال هر تخت در هر شب چیزی بین 600 تا 1000 یورو هست. خوب ده یورو شراکت چیز زیادی هم نیست. یک نکته دیگه اینکه در بیمه درمانی دولتی شما محدودیت چندانی در خدمات دندون پزشکی نداری. مگه اینکه برای زیبایی چیزی رو بخوای. اما نوع موادی که دکتر برای شما استفاده می کنه عالی ترین نوع هست. چون بیمه درمانی از نوع دولتی و شراکتی هست شما سر هر سال مالی یک پولی دریافت می کنید. یک چک. سودی که به شما از این شراکت رسیده. من یک بار یک چک پنجاه یورویی گرفتم.

بیمه درمانی خصوصی: من سه سال گذشته بیمه خصوصی

 د.کا.و  DKV

دارم. نمی دونم چقد هزینه اش می شه چون موسسه بورسم مستقیم پرداختش می کنه. اما یک بیمه دیگه

 به نام ماویستا Mavista

می شناسم که هزینه اش حدود پنجاه یورو در ماه هست. یک بار دیگه می گم که بیمه در آلمان اجباری هست و شما قانونا راهی ندارید مگه اینکه بیمه داشته باشید. اگه به فرض محال سر یک سال قراردادی حقه ای زدید و بیمه رو لغو کردید بدون اینکه بیمه جدید داشته باشید، بدونید که به محض بیمه مجدد باید خسارت زیادی برای نقض قانون بپردازید. اوکی. بیمه درمانی خصوصی خیلی چیزهاش مساوی با بیمه دولتی هست. تفاوت ها این ها هستند. مراکز درمانی از جمله دکتر عموی قبض مالی رو مستقیم به شما می فرستند و خودشون مستقیم با بیمه درگیر نمی شن. پس شما همون لحظه که رفتید کلینیک و دکتر پول نمی دید. قبض به شما فرستاده می شه. به این ترتیب چشمهاتون رو باز کنید و همیشه جعبه پستی رو چک کنید. اگه نامه درمانی رو دیر باز کنید و مهلت پرداخت به سر اومده باشه یک نامه مجدد دریافت می کنید از کلینیک که باید مثلا ده یورو بیشتر هم بپردازید. شما وقتی نامه رو چک کردید دو تا راه دارید. یا اینکه مستقیم پول رو به حساب دکتر واریز کنید و بعد طبقه قاعده ای که بیمه خصوصی به شما اعلام کرده یک نامه به بیمه بنویسید، قبض دکتر رو به همراه فرمی که نشون می ده شما چقد واریز کردید به بیمه بفرستید. بیمه در مدت یک ماه پول رو به حساب شما واریز می کنه. راه دوم این هست که همون موقع که نامه رو می بینید سریع نامه به بیمه بنویسید و قبض دکتر و فرمی که روش نوشتید "لطفا به حساب دکتر به این شماره واریز کنید " رو ارسال می کنید. بیمه دیگه خودش موظف هست این کار رو بکنه. اما باز می گم بستگی داره کی نامه رو باز می کنید اگه دیر باشه و دیگه فرصتی برای بیمه نمونده باشه که سر موقع واریز کنه بهتره خودتون واریز کنید و از بیمه بخواید به شما واریز کنه. چون در غیر این صورت پیچیده می شه. از یکی از دوستانم شنیدم که اگه نامه رو باز کردید و دیدید اون قد پول ندارید اون ماه و یه جورایی خودتون باید پول رو واریز کنید می تونید به اون مرکز درمانی زنگ بزنید و ازشون بخواید به شما مهلت بدن چون شما پول ندارید. نود و نه درصد مواقع به شما تا وقتی بخواید مهلت می دن. وقتی هم می رید دارو می خرید همه پول دارو رو می پردازید اما قبض رو به بیمه می فرستید با فرمی که لابد بهتون از قبل داده و پول رو کامل پس می گیرید. البته باید بگم باز باید دقت کنید. بعضی از اقلام داروها رو بیمه خصوصی قبول نمی کنه. باید زمان عقد قرارداد بیمه این چیزها رو بپرسید. خوب پس باید بگم مهمترین مشکل بیمه درمانی خصوصی همین کاغذبازی هاست. وقتی خدای نکرده می رید بیمارستان هیچ هزینه ای نمی پردازید. حتی اون ده یورو شراکتی رو هم نمی پردازید. چون عملا شما بیمه خصوصی هستید و شریک چیزی نیستید.

در درس دوم، ایشالله پست بعدی می گم که باید به چه چیزهایی دقت کنید وقتی به دکتر عمومی می رید.

 


Comments

Sima(non-registered)
عالی بود. مرسی از توضیحات مفیدت.
No comments posted.
Loading...